کجا سکوت؟ کجا فریاد؟ یکشنبه – 16 فروردین 1405 – 16 شوال 1447 – 5 آپریل 2026 • مطالعه ی کتابِ «کجا سکوت؟ کجا فریاد؟» اثر آقای دکتر فخاری را در 144 صفحه به پایان رساندم؛ کتاب را یکی از دوستان در ابتدای شرایط جنگی ایران در اسفند 1404 معرفی کرده بودند که به تدریج در بین برنامه هایم خواندم و امروز در مشهد مقدس به پایان رساندم. • برخی نکاتی که از این کتاب به نظرم آمد چنین است: • 1. تعبیر سکوت برای 25 سال دوری امیر المؤمنین علیه السلام از جایگاه خلافت - به وجود توضیح مختصر نوینده ی محترم در کتاب، همچنان شایسته ی ثبت و ترویج نیست. • 2. کتاب غلط هایی در تایپ دارد؛ گر چه زیاد نیست ولی در عبارات مهم است. • 3. استفاده ی مکرر از تعبیر «امام علی علیه السلام» به جای تعبیر «امیرامؤمنین سلام الله علیه» محل اشکال است. • 4. اشاره ی نویسنده به مقصر بودن عایشه در فتنه ی جمل مهم و نیکو بود؛ مرحوم حاج آقای افتخارزاده در بحث تایخ اسلامشان به این سخن غلط که «عایشه را زبیر و طلحه گول زند» اشاراتی داشتند. • 5. تقیه ی مداراتی مورد نظر همه ی فقها نیست و نویسنده برای سخنشان منبعی ذکر نکرده اند و به گمان خواننده ی کم اطلاع، گویی نظر شرع است که آورده اند. • ۶. در ذیل برخی گزاره ها اشعاری امده که گرچه معمولا زیباست، اما با توجه به متون اولیه ی کتاب، گویی برای پرکردن مطالب یک عنوان انتخاب شده است! • ۷. مطالب کتاب بیشتر پراکنده نوشته هایی تاریخی - تذکری - اخلاقی جلوه می نماید! • 8. در عنوان 33، مطلب جوری بیان می شود که گویی تلاش های خارج از شبکه، محکوم به شکست و ناکامی است! • 9. در بخش مربوط به نکته های مناظره، مطالب خوبی فرموده اند. • 10. در نهایت گرچه کتاب – به گمان بنده – پاسخ روشنی به سوال و عنوان کتاب نداده است، مطالب مفید و قابل استفاده ای دارد که مطالعه ی آن را مفید می سازد. • خدای متعال بر توفیقات نویسنده ی محترم بیفزاید.