مقاله ی «ولایت در مثنوی» ** جمعه – 9 مرداد 1405 – 16 صفر 1448 – 31 جولای 2026 • مقاله ی سیزده صفحه ای «ولایت در مثنوی» به قلم سیدسلمان صفوی را در مجله ی «قند پارسی» خواندم؛ حرف هایی از جنس عرفان و جاگذاری پیر و مرشد و شیخ به جای کلمه ی «امام»! و این ادعا که این اسامی – عرفانی – همان امامت اهل کلام و همان «اولوا الامر» قرآن است!! بعد هم از شعر مولوی در ماجرای عمرو بن عبدود – که ماجرای خدو انداختن او بر روی امیرالمؤمنین علیه السلام و برخاستن مولا به جهت فرونشاندن خشم شان ریشه ی تاریخی ندارد - از نام شعر گرفته تا ابیات آن مستند می سازد در تشیع مولوی؛ البته با این عبارت از قول آقای جلال الدین همائی که «روح تشیع» در وجود او رسوخ داشت! آن چنان که حتی در ائمه ی اربعه ی پیروان سقیفه چنین بود! اما در پرده ی تعصبات جاهلی و سیاست های شوم پوشیده شد!! (پناه بر خداوند متعال از بافتنی های ناموزون!)