حاج آقا مجتبی ** جمعه – 11 آبان 1397 – 23 صفر1440 – 2 نوامبر 2018 · امروز مطالعه ی کتابِ «حاج آقا مجتبی» را که نهم همین ماه آغاز کرده بودم، به اتمام رساندم؛ شورای سردبیری: حسین تهرانی. محمدرضا زائری. میثم مطیعی. علی جعفرآبادی؛ موسسه ی پژوهشی فرهنگی مصابیح الهدی؛ چاپ سوم - بهار 1394 (ویرایش جدید با اضافات و اصلاحات)؛ در 327 صفحه. · 1) بر خلاف آنچه انتظار می رفت نکته های اخلاقی، معنوی و معرفتی کتاب اندک بود و در نگاه نخست، وجه غالب کتاب ارتباطات اجتماعی و سیاسی مرحوم بود! · 2) از آنجا که تقریباً تمام کتاب نقل قول های اشخاص است (و نه مکتوبات آن ها) و معمولاً هم گزارشاتی فردی است می تواند با برخی تعابیر یا سلائق شخصی ممزوج شده باشد، مثل این نقل که: «ایشان نسبت به سینه زنی و عزاداری هم خیلی حساس بود که زیاد شلوغ کاری نشود و جلسه خالی از شعور نشود» (ص138). تعبیر عزاداری به شلوغ کاری (!!!) و قرار دادن سینه زنی در برابر شعور (!!!) ممکن است تعبیر یک فرد باشد و الا روشن است که جمله ی صحیحی نیست، حتی اگر واقعا خود مرحوم حاج آقا مجتبی گفته باشند! ... دستگاه امام حسین علیه السلام و عزاداری حضرت برتر از این تعابیر است! · 3) برخی موضع گیری ها، تلاش ها، توصیه ها و فرمایشات منتسب یا منقول از ایشان (در کتاب) قابل نقد و تحلیل است و صرف آن که گفته یا فعل ایشان بوده است ملاک صحت عمل نیست! ... و مثل همیشه باید گفت 14 معصوم بیشتر نداریم. · سخن از نقد و نظر نشانه ی بزرگی یا دانش ویژه ی نقاد نیست، بلکه زمینه ی مباحثه، رشد علمی و اصالت حقیقت است. · 4) تقید ذکر شده از ایشان برای نظم در تدریس و تعطیل نکردن کلاس ها و درس ها، امری است که معمولاً در زندگیِ افراد مؤثر در جامعه ی علمی و فرهنگی دیده می شود؛ هر تأثیری مثبت باشد یا منفی نیاز به یک استمرار در تلاش می طلبد که متاسفانه گاهی در زندگی های ما نیست! · 5) فهرست پایانی کتاب از فایل های صوتی باقی مانده از ایشان خیلی جالب است! هر کدام از این گفتن ها حتماً مطالعه، تأمل و وقتگذاری های قابل توجهی می خواهد که حقیقتاً هم همت لازم دارد. من حساب کردم حدود 7477 جلسه است که شاید بعضی بیش تر از یک ساعت باشد! · 6) تاکید ویژه بر ذکر شریف استغفار و صلوات، توسل به حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام و احترام به سادات در جای جای خاطرات به چشم می خورد. · 7) تاکید ایشان بر دقت نسبت به خوراک، حتی در مواردی که افراد نذری یا تحفه ای برای جلساتشان می آورند و خصوصاً دقت در خوردنی ها در ایام بارداری مادران نیز از موارد جالب خاطرات است.