در محضر فرمایشاتی از حضرت عسکری سلام الله علیه (مرداد 405) ** پنجشنبه – 29 مرداد 1405 – 7 ربیع الاول 1448 – 20 آگوست 2026 مجلس اول: • بعد از ظهر برای مجلس بزرگداشتی به یاد پدری تازه از دست رفته، در منزل مرحوم حاضر شدم؛ دخترشان خواسته بودند در این برنامه عرایضی داشته باشم؛ هنوز مادر بیمارشان را از درگذشت پدرشان مطلع نکرده اند. • با مقدمهای، روایتی از وجود مقدس امام عسکری سلام الله علیه خوانده و مطالبی پیرامون آن بیان کردم؛ با توجه به فضای عزای حاکم بر خانه و خانواده و میهمانان، سعی کردم فضای تذکری و تنبه نسبت به آنچه پیش رو داریم و باید در اعمال و رفتار و گفتارمان توجهات افزونی داشته باشیم را بر فضای عاطفی و مباحث دیگر غالب سازم؛ لیوان آبی گذاشته بودند و من هم در میان سخن مقداری از آن نوشیدم اما بعد از جلسه واقعاً گلویم گرفته و توانم کاسته شده بود؛ شاید یکی از دلایلش این بود که میخواستم تک تک مخاطبان را درگیر بحث کنم؛ حتی در یک جایی صحبت دو نفر که چند کلامی با هم گفتگو کردند، تذکر دادم. میدانم توجه جمع وابسته به تن صدا و یا نوع ارائه ی من بود یا به جهت محتوای سخن؛ اما نهایت جمع به خوبی با عرایضم همراهی نمود. ان شاء الله که مفید و مؤثر بوده باشد. • از حی جلیل تعالی شأنه، میطلبم مرحوم پدرم و همه ی موالیان امیرالمومنین سلام الله علیه را به احترام ایام شهادت امام عسکری علیه السلام، مشمول لطف و مغفرت و عنایت ویژه ی خود قرار دهد. مجلس دوم: • بعد از این مجلس برای حضور در برنامهای در منطقه ی نیروهوایی تهران قول داده بودم؛ از میدان اختیاریه ماشین گرفتم و الحمدلله کمی زودتر از زمانی که فکر میکردم به محدوده ی مجلس رسیدم؛ مقداری سرگیجه داشتم و فکر کردم اگر یک لیوان آب طالبی یا آبمیوه ای طبیعی، بخورم حالم بهتر شده و توانم را برای اداره ی مجلس بهبود ی یابد؛ به یک سوپری رفتم اما آنقدر هوای مغازه گرم و گرفته بود که احساس کردن هیچ کدام از نوشیدنیهای مصنوعی آن جا برایم مفید نخواهد بود؛ با دو لیوان آب خنک از آبسرکن دم مسجد چهارده معصوم علیهم السلام خود را تا پایان اقامه ی نماز مغرب و عشا اداره کردم و بعد پیاده به سمت مجلس توسلی که قرار بود راه افتادم. • جمعی دوستانه و قدیمی بودند که گفتند حدود سی سال است به تذکری که یک روحانی تبریزی در مسجد مقدس جمکران در ارتباط با بزرگداشت عزای حضرت عسکری سلام الله علیه داده است، به این برنامه ی هر ساله اهتمام دارند. • حدود چهل و پنج دقیقه یا کمی بیشتر با استفاده از دو روایت از وجود مقدس امام عسکری سلام الله علیه، مطالبی را در تقویت توجه به آخرت و نیت های آخرتی برای امورات جاری زندگی طرح کردم. مداحی را ننشستم و در مسیر بازگشت چند صفحه ی باقیمانده از قرائت سوره ی مبارکه ی اسرا را که در مسجد آغاز کرده بودم به اتمام رساندم. حاج سیدمحسن آقای موسوی که میزبان مجلس بودند از این که تا توزیع شام منتظر نشدم ناراحت شدند و ولی واقعاً خسته بودم و با توجه به دوری راه نمی توانستم بیشتر بنشینم.