مجلس اول - تاریخ: 1404/9/3** دانلود فایل صوتی 58 دقیقه مباحث مطرح شده: • خداوند متعال ملاک سنجش ایمان را در آیه ی ۶۵ سوره نسا بیان می فرمایند: «فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا»؛ به پروردگارت سوگند که آنان مؤمن حقیقی نخواهند بود، مگر آنکه تو را در آنچه میان خود نزاع و اختلاف دارند به داوری بپذیرند؛ سپس از حکمی که کرده ای دروجودشان هیچ دل تنگی و ناخشنودی احساس نکنند، و به طور کامل تسلیم شوند. • خداوند قسم یاد می کند که: ملاک دینداری پذیرش آن چیزی است که خدا، رسول خدا و حجت های الهی امر می فرمایند. در این جهت به سه روایت اشاره می شود. • اگر شخصی نسبت به امر خدا و رسول خدا و حجت های الهی تردیدی در دل آورد، دچار شرک اعتقادی می گردد هر چند که تمام ملاک های ظاهری از فرائض دینی مانند نماز، روزه، حج و مانند آن را داشته باشد. • امام سجاد علیه السلام می فرمایند: أَنَّ لِلْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) مِنَّا غَیْبَتَیْنِ إِحْدَاهُمَا أَطْوَلُ مِنَ الْأُخْرَی أَمَّا الْأُولَی فَسِتَّهْ أَیَّامٍ أَوْ سِتَّهْ أَشْهُرٍ أَوْ سِتُّ سِنِینَ وَ أَمَّا الْأُخْرَی فَیَطُولُ أَمَدُهَا حَتَّی یَرْجِع عَنْ هَذَا الْأَمْرِ أَکْثَرُ مَنْ یَقُولُ بِهِ فَلَا یَثْبُتُ عَلَیْهِ إِلَّا مَنْ قَوِیَ یَقِینُهُ وَ صَحَّتْ مَعْرِفَتُهُ وَ لَمْ یَجِدْ فِی نَفْسِهِ حَرَجاً مِمَّا قَضَیْنَا وَ سَلَّمَ لَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ؛ وَ قَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْن (علیه السلام): إِنَّ دِینَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ لَا یُصَابُ بِالْعُقُولِ النَّاقِصَهْ وَ الْآرَاءِ الْبَاطِلَهْ وَ الْمَقَایِیسِ الْفَاسِدَهْ وَ لَا یُصَابُ إِلَّا بِالتَّسْلِیمِ فَمَنْ سَلَّمَ لَنَا سَلِمَ. امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف دو غیبت دارد که یکی از دیگری طولانی‌تر است امّا اوّلی شش دوره است که یا شش ماه است یا شش سال؛ امّا دیگری آنقدر طول می‌کشد تا آنجا که حتّی خیلی از آنان‌که قائل به این امر (غیبت امام (علیه السلام) بودند، از آن بر می‌گردند (و منکر آن می‌شوند) و کسی نیست که همچنان به این امر ثابت قدم باشد مگر آنکه دارای یقین قوی باشد و معرفتش به امام علیه السلام صحیح باشد و در دلش نسبت به حکم ما و فرمان ما، اصلاً احساس دلتنگی نکند و تسلیم فرمان ما، اهل بیت باشد. • دین اسلام مبتنی بر ایمان به غیب است؛ یکی از این غیب ها اعتقاد به قائم آل محمد عليه‌السلام می باشد که باید همراه با یقین قلبی باشد؛ امر اهل بیت علیهم السلام مانند اعتقاد به وجود خورشید در روز، روشن است. • خداوند متعال دارای دو سنت می باشند: 1) سنّت اکثری، به این معنا که انسان در طول زندگی به وسایل مختلف متمسک می گردد تا با کمک راه های عقلانی به هدف خود برسد؛ 2) سنت اقلی، آن است که بعضی اوقات خدای متعال بر اساس حکمتش افرادی را از طرق خاصی به کمالاتی می رساند بدون آن که هیچ زمینه ای وجود داشته باشد. • باید برای معرفت صحیح به درگاه حجت خدا تضرع و دعا کرد؛ ما همگی بر سفره ی امام زمان علیه السلام هستیم ولی معمولاً شکرگزار و قدردان آن بزرگوار نیستیم! • ان باید چون بزر گان دین شب هنگام دعا و تضرع کنیم! فرصت سحر را از دست ندهیم.
مجلس سوم - تاریخ: 1404/9/5** دانلود فایل صوتی 71 دقیقه مباحث مطرح شده: • در آیه ۶۵ سوره ی مبارکه ی نساء خداوند متعال می‌فرماید: ای کسانی که ادّعای ایمان دارید و گمان می‌کنید که مومن هستید، اگر می خواهید خود را بسنجید که واقعاً ایمان دارید یا نه، منِ خدا در این آیه و آیات مشابه، به شما ملاکی می دهم که خود را بسنجید؛ اگر در جایی که فرمانی از سوی خدا و پیامبرش صادر شد - پیامبری که بر اساس آیه سوم سوره ی مبارکه ی نجم، از طرف خود حرفی نمی‌زند - نه تنها با زبان و قلم بلکه در قلب خود نسبت به امر خداوند متعال و پیامبر - و حُجّتش در روی زمین - ابراز ناخوشنودی و اعتراض نداشتید و حتی نگفتید کاش خدا به جای این حکم، حکم دیگری می‌داد، در این صورت شما دیندار و مؤمن هستید. و این مسئله تنها مربوط به زمان پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله نبوده، بلکه شامل همه ی زمان ها و ادوار می‌شود. • در رابطه با این آیه ی مبارکه سه روایت گفته شد: • 1) نسبت به امر خدا و رسولش، تردید، معادل با شرکِ اعتقادی می‌باشد حتی اگر طبق فرمایش امام صادق علیه السلام، فرد تمام ملاک‌های ظاهری ایمان را داشته باشد. • 2) بر اساس روایات این امر که کسی نسبت به فرمان خدا و رسولش، در دل احساس ناخوشایندی داشته باشد، مربوط به پذیرش ولایت امیرالمومنین علیه السلام است و اگر کسی پذیرش ولایت برایش سخت باشد از ایمان آورندگان نیست. س 3) امام سجاد علیه السلام فرموده‌اند: خداوند متعال برای امام زمان علیه السلام دو غبیت را مُقدّر کرده که یکی از دیگری طولانی‌تر است، اولی شش دوره یا شش ماه یا شش سال است. غیبت دوم آنقدر طولانی می‌شود که اکثر کسانی که به امر ولایت اعتقاد و اعتراف داشتند از آن برمیگردند، ثابت قدم در امر ولایت نمی‌ماند مگر کسی که یقین خود را قوی کرده و معرفتش را زیاد کند. • سوال: این چه دینی است که بخشی از آن روشن و واضح نیست؟ جواب: بر اساس آیه قرآن (الذین یومنون بالغیب) بخش زیادی از دین، بعد از ایمان به قرآن و پیامبر اسلام صلوات الله علیه و آله، تسلیم در برابر حق متعال، مبتنی بر غیب است؛ ان شاءلله حضرت خودشان تشریف بیاورند و برای ما توضیح دهند • کمترین چیزی که خداوند متعال در بین بندگان توزیع کرده، نعمتِ یقین است. • خداوند دو نوع سنت دارد: الف) سُنَّتِ اَقَلّی؛ ب) سنت اکثری؛ سنت اقلی یعنی، خداوند متعال گاهی بر اساس حِکمتش، اراده می‌کند و کسی را که نه سوادی دارد و نه امکاناتی، ولی تقوا دارد، حافظ قرآن می‌کند، یا این که شخصِ بیماری بدونِ این که مسیر درمان را طی کرده باشد، نعمت سلامتی عنایت می‌کند. سنت اکثری یعنی، مردم در طول زندگی باید به وسایل مختلف متوسل شوند، راه عقلانی را طی کنند، تا به هدفی که می‌خواهند برسند. • طبق این روایت امام زین العابدین علیه السلام یقین به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، چیزی است که خیلی کم بین بندگان توزیع شده، پس بر اساس سنت اکثری، برای این که نسبت به امام زمان علیه السلام و باور به وجود ایشان، یقین و معرفت صحیح و پایدار پیدا کنیم، باید هر چه بیشتر درباره ی ایشان، بخوانیم، بشنویم و ان شاء الله وِجدان کنیم. • خداوند متعال آزمون های متفاوتی از بندگان می‌گیرد؛ یقین یعنی، از آزمون خداوند سربلند بیرون بیاییم و با تمام وجود (اموال و اولاد و آبرو ...) پایِ امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف بمانیم، برای ایشان قدم برداریم و تسلیمِ امر خدا شویم حتی اگر همه مُنکر شدند و ما را طرد کردند.
مجلس چهارم - تاریخ: 1404/9/6** دانلود فایل صوتی 87 دقیقه مباحث مطرح شده: • تعبیر اعتقادی «ولایت مطلقه الهی» از آیه مبارکه ۶۵ سوره نساء برداشت می شود. خدای متعال بالذّات صاحب ولایت نسبت به ماسویَ الله است؛ هرچه و هر که باشد. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فی ذاته ولایت ندارد، چون خدا به ایشان این ولایت را اعطا نموده است، ولایت دارد. • ولایت با جعل خداوند است به میل ما نیست. • در باور معتقدان به ولایت و امامت یعنی شیعیان، حدود امامت همان دایره ی رسالت خاتم الانبیا صلوات الله علیه و آله است با یک تفاوت که آن هم شأن نبوت است. بعد از پیامبر صلی الله علیه و آله وحی در تشریع تمام شده است اما وحی به حجج طاهرین ادامه دارد. • یکی از کوچکترین و جزئی ترین شئونات امامت حکومت و خلافت است، که در ذهن برخ از ما به عنوان بزرگترین شأن امامت ثبت شده است. • آنها که سقیفه را بنیان گذاشتند، امامت و حجت اللهی را تبدیل به خلافت کردند و نظام دین را تغییر دادند. • سومین تأویل از آیه مبارکه ۶۵ سوره نساء در روایتی ذیل این آیه آمده است که مؤمن باید تسلیم به امر غیبت امام زمان علیه‌السلام باشد. • عدّه ای به خاطر طولانی شدن امر غیبت امام زمان علیه‌السلام به انکار امام و به انکار عدل الهی می رسند و این به خاطر تسلیم نبودن در امر غیبت امام زمان علیه‌السلام است؛ خود امام زمان علیه‌السلام هم تسلیم امر خداست. • خداوند دستوراتی داده است و حکمت آن ها را بیان نفرموده است. برای عموم افراد این دستورات منافی طبع و میل آنها است. خدا می فرماید اگر به دستورات من عمل کنید بنده هستید و اگر عمل نکنید بنده نیستید. • دینداری جز با تسلیم حاصل نمی شود. هر کس تسلیم اهل بیت باشد سالم می ماند و هر کس به ایشان اقتدا کند هدایت می شود. • امام سجاد علیه السلام فرمودند: هر که در نفس خودش نسبت به آنچه که ما گفتیم و حکم کردیم احساس دلتنگی کند، این شخص در (مقام اشرف نفس خودش) کافر به قرآن شده است ولی خوش خبر ندارد. • در یک کتاب اخلاقی این مطلب آمده است؛ همه ی حرکات و سکنات اعضاء ناشی از اثر احوال و صفای قلب است. سرچشمه احوال قلب هم به اعمال ظاهری جوارح به ویژه حواس پنجگانه است. قلب متأثر از عمل است و عمل متأثر از قلب است. فکر گناه قلب را نابود می کند. مهمترین اثر بر قلب، خطورات است. فکر نورانی قلب را نورانی می کند. • ما به اندازه ای که ولایت و محبّت داریم باید برائت و بیزاری نسبت به دشمنان اهل بیت نیز داشته باشیم.