در محضر مکیال المکارم
با محوریت کتاب «درسنامه ی مکیال»
جلسه ی شصت و سوم - تاریخ: 1404/5/31**

دانلود فایل صوتی
قسمت اول
  48 دقیقه مباحث مطرح شده: • بحث درباره ی ویژگی‌های امامتی امام زمان علیه السلام ادامه یافت و تأکید شد که مقام امامت چیزی نیست که انسان با عبادت و تلاش تدریجی به آن برسد؛ بلکه جایگاهی است که از سوی خداوند تعیین می‌شود. برای توضیح این تفاوت، مقام امامت به یک «نردبان» جداگانه تشبیه شد که با نردبان رشد و بندگی انسان‌های عادی متصل نیست؛ انسان هر قدر در بندگی پیش برود، به مقام امامت نمی‌رسد و باید به این نکته توجه داشت که نباید رفتار معصومان علیهم السلام را با رفتار خود قیاس نمود. جمله «کار پاکان را قیاس از خود مگیر» از همین‌جا معنا پیدا می‌کند؛ کسی که هنوز در ابتدای مسیر بندگی است، نمی‌تواند تصمیم‌های امامی را که در مرتبه‌ای کاملاً متفاوت قرار دارد، با معیارهای محدود خودش تحلیل کند. درباره ی اختیار معصومان علیهم السلام نیز توضیح داده شد که تفاوت خلقت و جایگاه آنان به معنای مجبور بودنشان نیست. آنان با اختیار خود عمل می‌کنند، اما مرتبه، مسؤولیت و آزمونشان با انسان‌های عادی متفاوت است. در حدیث شریف کساء، هدف خداوند از خلقت دنیا چنین ذکر شده: «وَعِزَّتى وَجَلالى اِنّى ما خَلَقْتُ سَماَّءً مَبْنِیَّهً وَلا اَرْضاً مَدْحِیَّهً وَلا قَمَراً مُنیراً وَلا شَمْساً مُضَّیئَهً وَلا فَلَکاً یَدُورُ وَلا بَحْراً یَجْرى وَلا فُلْکاً یَسْرى اِلاّ لاِجْلِکُمْ وَ مَحَبَّتِکُمْ»؛ آفرینش این عالم به محبت این پنج تن، حضرت خاتم الانبیا صلی الله علیه و آله و سلم، امیرالمؤمنین علیه السلام، بی بی فاطمه سلام الله علیها، وجود نازنین امام حسن مجتبی علیه السلام و حضرت سیّدالشهداء علیه السلام گره خورده است.
• مضمون دعای «اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی نَفْسَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی نَفْسَکَ لَمْ أَعْرِفْ رَسُولَکَ‏، اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی رَسُولَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی رَسُولَکَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَکَ‏، اللَّهُمَّ عَرِّفْنِی حُجَّتَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی حُجَّتَکَ ضَلَلْتُ عَنْ دِینِی» مورد توجه قرار گرفت و تأکید شد که معرفت امام، تنها دانستن نام و تاریخ زندگی آن بزرگوار نیست؛ بلکه انسان باید بداند امام چه جایگاهی در عالم دارد و خودش در برابر حجت خدا چه موقعیتی دارد. هرچه این معرفت عمیق‌تر شود، نگاه انسان به عبادت، تواضع و رابطه‌اش با امام تغییر خواهد کرد.
             
دانلود فایل صوتی
قسمت دوم
  50 دقیقه مباحث مطرح شده: • خوانش صفحه ی 30، از جلد دوم کتاب «درس نامه مکیال المکارم».:ایمان به خدا.
و بر ارزش ایمان به خدا و جایگاه ویژه ی دعا برای امام زمان علیه السلام تأکید شد. بر اساس مطالب مطرح‌شده، دعا برای حضرت حجت بن الحسن علیه السلام تنها دعایی برای آن وجود مقدس نیست، بلکه می‌تواند سبب گشایش‌های فراوانی در زندگی خود انسان نیز بشود.
• از نگاه آخرتی نیز انسان باید به این نکته توجه داشته باشد که در قیامت نیازمند شفاعت است؛ بنابراین دعا برای مؤمنان می‌تواند در آن روز سبب نجات و دستگیری انسان شود. در روایت نیز آمده است که مؤمنی را برای عذاب می‌برند، اما مؤمنانی که او برایشان دعا می‌کرده، از خداوند می‌خواهند او را ببخشد و خداوند شفاعت آنان را می‌پذیرد.
• در ادامه، بر اهمیت دعا و استغفار برای نزدیکان و کسانی که دچار گناه و کوتاهی هستند تأکید شد. گاهی انسان نمی‌تواند با گفت‌وگو دیگری را تغییر دهد، اما دعا و استغفار می‌تواند در زندگی او اثر بگذارد و حتی زمینه ی تغییر سرنوشت و عاقبت او را فراهم کند.
• سپس بحث به محبت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف رسید. تأکید شد که محبت حضرت باید به اندازه ی ارزش واقعی آن در دل انسان جای بگیرد؛ زیرا اگر انسان قدر این گوهر را نداند، ممکن است با یک شبهه، منفعت دنیوی یا رفتار نامناسب دیگران، از آن فاصله بگیرد. روایتی از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نیز بیان شد که عبادت فراوان بدون محبت اهل‌بیت علیهم السلام انسان را به مقصد نمی‌رساند. بر همین اساس، بی‌احترامی به اهل‌بیت علیهم السلام نباید برای مؤمن امری عادی تلقی شود و محبت و موضع‌گیری انسان در برابر حق و باطل باید بر اساس رضایت خدا و دین باشد.
• امام صادق علیه السلام فرمودند: از محکم‌ترین پایه‌های ایمان، محبت و دشمنی در راه خداست و هرچه ایمان انسان کامل‌تر باشد، باید محبت او نسبت به مؤمنان و بویژه امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف به عنوان پیشوا و سرور مؤمنان بیشتر باشد.
ن محبت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف باید در انتخاب‌های واقعی زندگی دیده شود؛ به‌گونه‌ای که منفعت مالی، شراکت یا روابط اجتماعی باعث نشود انسان از کسی که با حضرت دشمن است، حمایت کند. این محبت باید در تربیت فرزندان نیز جدی باشد؛ به‌گونه‌ای که فرزند بداند ماندن در مسیر امام زمان، بر رابطه‌های خانوادگی و منافع دنیوی مقدم است و هرکس در این مسیر ثابت‌قدم‌تر باشد، شایسته محبت و احترام بیشتری است.
• در بخش پایانی، آیه ی «النَّبِیُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ» (احزاب، ۶) مورد توجه قرار گرفت و توضیح داده شد که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و پس از ایشان اهل‌بیت علیهم السلام بر مؤمنان نسبت به خودشان اولویت دارند. نتیجه عملی این ولایت آن است که انسان خواسته و رضایت حجت خدا را بر میل شخصی خود مقدم بداند. بر همین اساس، انسان باید در زندگی خود جست‌وجو کند که امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف از او چه می‌خواهد و کجا میل شخصی خود را بر رضایت حضرت ترجیح داده است. خواندن، شنیدن، شرکت در مجالس علمی و شناخت معارف اهل‌بیت علیهم السلام برای همین است که انسان بهتر بفهمد چگونه باید زندگی خود را با خواست امام هماهنگ کند. در نهایت، تأکید شد که به جای پرداختن به حساب دیگران، هرکس باید ابتدا حساب زندگی خودش را بررسی کند و ببیند کدام رفتار، انتخاب یا تعلق دنیوی موجب نارضایتی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف شده است. اصلاح همین موارد و قرار دادن زندگی در مسیر رضایت حضرت، نتیجه‌ای است که از این بحث انتظار می‌رود.

 


 


جلسه ی هشتاد و یکم - تاریخ: 1404/12/1

دانلود فایل صوتی   113 دقیقه مباحث مطرح شده: