مقتل الحسین علیه السلام چهارشنبه - 18 مهر ماه 1375 – 25 جمادی الاول 1417 – 9 اکتبر 1996 • امروز مطالعه ی کتابِ «مقتل الحسین علیه السلام» اثر آیت الله سیدعبدالرزاق موسوی مقرم، ترجمه ی آقای عزیزالله عطاردی را در 480 صفحه به پایان رساندم. • تا آن جا که توانستم نکات مهم را یادداشت برداشتم. شنیده ام که جزو بهترین کتاب ها در موضوع مقتل است و بسیاری از مقتل های دیگر که پس از آن نوشته شده، از آن بهره گرفته اند. خواندن کتاب های مقتل غیر از آن چه به جهت دانش و معرفت (به لطف و عنایتِ الهی) بر مطالعه کننده می افزاید در حین خواندن نیز بر تحقق بیشتر تقوا و توجه قلب مطالعه کننده مؤثر است. • شاید به کار بردن این پیشنهاد گره از زندگیِ برخی بگشاید که بر اساس روایات می توان گفت: «چه در ایام محرم و صفر و چه غیر از آن، شیاطین انسی و جِنّی قوی تر از آن هستند که بتوانیم – به سادگی - رضای امام عصر علیه السلام را بر هوای نفس و خواهش های دل ترجیح دهیم؛ با این شرایط یکی از راه های سهل و مؤثر آن است که کتابی در ارتباط با وجود مقدس حضرت سیدالشهدا علیه السلام دست بگیریم و سعی کنیم بیش از قبل با حضرتش مأنوس شویم و اگر این کتاب، مقتل باشد که همان قطره های اشک در حال مطالعه، کار خود را خواهد کرد! انشاء الله». • توجه به وجود نازنین سفینه ی نجات عالم دستگیری ها کرده و می کند! ... چه بسیاری از مردم که در طول تاریخ با توسل به حضرت سیدالشهدا علیه السلام جان از گرداب های نفسانی و دنیایی به در بُردند و عده ای هنوز ایستاده اند و با اقتدای به فرزندِ نا اهلِ حضرت نوح به دنبالِ بلندی ای برای رهایی از طوفان می گردند! • کشتی امام حسین علیه السلام همه را می پذیرد، حتی اگر زمانی همچون جنابِ حر، فرمانده ی سپاه کفر باشیم! فقط باید سوارِ کشتی شد!