داستان ترور ابابکر و عایشه ** سه شنبه – 27 مرداد 1405 – 5 ربیع الاول 1448 – 18 آگوست 2026 • الحمدلله سحر امروز و مقارن با اذان صبح، مطالعه ی کتابِ «داستان ترور ابوبکر و عایشه» عَلَيْهِما لَعائِنُ اللهِ را به اتمام رساندم؛ تاليف آقای نجاح الطائي؛ مترجم عبدالرحيم عقيقي بخشايشي؛ مشخصات نشر: قم دار الهدي لاحياء التراث، ۱۳۸۲؛ مشخصات ظاهري: 130 صفحه. • برخی سرفصل های این کتاب: رابطه ی عمر و ابوبكر؟ ابوبكر، عمر را توصيف مى كند؛ عمر، ابابكر را توصيف مى كند؛ آيا عمر با ابابكر مخالفت كرد؟ چه كسى ابابكر و پسرش را مسموم كرد و كشت؟ اخبارى كه در مورد ترور ابوبكر رسيده است؛ آيا ابوبكر نسبت به جانشينى عمر وصيت كرد؟ بركنارى و ترور ياران ابابكر؛ ترور عتّاب بن اسيد اموى؛ بركنارى و ترور شرحبيل بن حسنه؛ بركنارى و ترور مثنى بن حارثه شيبانى؛ بركنارى و ترور ابوعبيدة بن جرّاح؛ چرا ابوبكر را شب هنگام به خاك سپردند؟ چرا از برگزارى مجلس عزا براى او (ابابکر) جلوگيرى شد؟ ارتباط بين خانواده ی ابابكر با عمر و عثمان؛ پزشك ابابكر را چه كسى به قتل رسانيد؟ عمر، گروه مخالف حكومت ابابكر از حزب قريش را معرفى كرد؛ دو توطئه چينى از جانب اشعث؛ افراد حزب قريش دو دسته شدند؛ سبب ترور ابابكر چه بود؟ عايشه پدر خود را در حال احتضارش مى ستايد؛ ترور عتبه بن غزوان، داماد پزشك ابابكر؛ حوادث عجيب و وحشتناك در جريان توطئه ها و ترورها؛ عواقب ترور ابابكر؛ كدام يك از آن دو تن زمام ديگرى را مى كشيد؟ پيمان نامه قريش با يهود؛ سوابق عثمان بن عفّان؛ چرا عثمان را كشتند؟ ترور عبدالرحمان بن ابى بكر؛ ترور عايشه در سال 58 هجرى؛ معاويه براى ترور عايشه نيز چاهى حفر كرد و آن را از ديده ی افراد پنهان داشت؛ معاويه مردم را از گريستن بر عايشه بازداشت؛ عايشه را شبانه دفن كردند! ترور طلحة بن عبدالله تيمى؛ در حاشيه ترور ابا عبيدة بن جرّاح. • اثری خواندنی و تأمل بر انگیز است؛ از جمله مطالب نقل شده در صفحه هشتاد هشت کتاب، آمده: • پس از رئیسشدنِ أَبوبَکْر، افرادِ حزبِ قُرَیْشی به دو دسته تقسیم شدند: برخی به یاریِ ابوبکر پرداختند؛ همانندِ: • عَتّاب بن أَسیدِ أُمَوِیّ، خالِد بن وَلیدِ مَخْزومی، عِکْرِمَة بن أَبیجَهْل، أَبو عُبَیدَة بن جَرّاح، مُثَنّی بن حارِثَة شَیْبانی، مُعاذ بن جَبَل، أَنَس بن مالِک، طَلْحَة بن عُبَیْداللّه و شُرَیْح بن حَسَنَة؛ و برخی نیز عُمَر را تأیید میکردند؛ همانندِ: • عُثْمان بن عَفّان، أَبو سُفْیان و فرزندانش: مُعاوِیَة، یَزید و عُتْبَة، وَلید بن عُقْبَة بن أَبیمُعَیْط، سَعید بن عاص، أَبو هُرَیْرَة، عَبْدُالرَّحْمان بن عَوْف، مُغیرَة بن شُعْبَة، أَبو مُوسی أَشْعَری، عَمْرو بن عاص و عَبْدُالرَّحْمان بن أَبیرَبیعَة (که از سوی عمر، والیِ یمن بود). • اللّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلی ذلِکَ.